Virtual International Exchange as a High-Impact Learning Tool for More Inclusive, Equitable and Diverse Classrooms

While technology-assisted learning has become commonplace in education, its applications are rarely examined along geopolitical and cultural perspectives that reveal certain shared and vastly distinct localized practices in evolving pedagogy and cultural dynamics. For developing countries such as Uzbekistan, collaborating virtually with a university in the U.S. may represent both a technological and socio-cultural challenge. Conducting a virtual international project, nonetheless, offers a unique chance to experience another culture in real time through its people, exposing reductionist perceptions of other cultures and humanizing that other through community-generated dialogue. Virtual intercultural exchanges advance intercultural communicative competency and constitute an effective format for high-impact learning practices that advance students’ understanding and appreciation of diversity, equity and inclusion in traditional and online classrooms. This surveys student evaluations of a pilot Virtual International Exchange (VIE) completed between U.S. and Uzbek students in 2018, and underpins a theoretical framework for the benefits of concurring cognitive dissonance for the benefit of open, equitable and inclusive pedagogical models.

Abstrakcyjny

Międzynarodowe interakcje cyfrowe wykorzystywane jako dynamiczne sytuacje dydaktyczne znacznie zwiększają przyswajanie wiedzy w zakresie kompetencji międzykulturowych. Wysoka wartość omawianych kompetencji uwzględnia pogłębione badania nad innowacyjnymi rozwiązaniami stosowanymi w otwartej edukacji. Podczas gdy uczenie się wspomagane technologią stało się powszechne, nowe międzynarodowe przedsięwzięcia, takie jak Erasmus Plus Virtual Exchange wskazują, że przyszłość edukacji będzie polegać na otwartym dostępie i uczeniu się opartym na współpracy. Takie zastosowanie rzadko badane jest pod względem wzbogacenia procesu dydaktycznego poprzez wspieranie współtworzenia i pokonywania różnic kulturowych. Uwzględnienie takich innowacyjnych praktyk w edukacji cyfrowej może przynieść nieocenione korzyści. Poprzez międzynarodowe interakcje cyfrowe w czasie rzeczywistym, studenci odkrywają dla siebie uniwersalne wartości, tworzą wspólnie i z poszanowaniem różnic kulturowych, zwiększają poziom zaangażowania oraz odkrywają konkretnie zlokalizowane praktyki pedagogiczne, administracyjne, a także dynamikę kulturową. Nasza analiza podkreśla zindywidualizowaną wartość innowacyjnych praktyk dydaktycznych dla współpracujących w procesie poznawania innej kultury w czasie rzeczywistym, która umożliwia eksperymentalne odkrywanie „inności” (Finley i McNair, 2013). Wirtualna wymiana międzynarodowa (VIE) oferuje dostęp do struktur komunikacji międzykulturowej, promuje nabywanie umiejętności miękkich (w globalnym kontekście współpracy) oraz zwiększa zrozumienie i docenienie przez uczniów różnorodności, równości i integracji w klasach tradycyjnych i cyfrowych. Dla krajów rozwijających się, takich jak Uzbekistan, współpraca wirtualna z uniwersytetem w USA może stanowić zarówno wyzwanie technologiczne, logistyczne, społeczno-kulturowe, jak i cenną wartość: odważny innowacyjny „skok wiary” jako szansę na wykazanie gotowości technologicznej, oświadczenie postępu praktyk edukacyjnych i ukierunkowanie do współpracy międzynarodowej ze strony wykładowców, jak i władz lokalnych. W tym artykule przeanalizowano korzyści płynące z takiej wirtualnej współpracy międzynarodowej poprzez ocenę pilotażowego projektu VIE, przeprowadzonego wśród studentów z USA i Uzbekistanu, w oparciu o zasady teorii uczenia się o kulturze, badań procesu poznawania innego języka (SLA) i neuronaukę kontemplatywną.