Abstract
Artykuł składa się z krótkiego wprowadzania i refleksji na temat kształcenia specjalnego na etapie edukacji przedszkolnej w Polsce. Dalej omawiam istotne elementy procesu diagnozy i terapii w polskim systemie oświatowym. Opisuję rolę rodziców i poradni psychologiczno-pedagogicznej w tym procesie. Kolejnym elementem niniejszego opracowania jest charakterystyka dziewczynki, u której po trzech latach edukacji w ogólnodostępnym przedszkolu niepublicznym, zdiagnozowano zespół Aspergera. Zwięźle prezentuję jej historię jej pobytu w przedszkolu. Rozważania kończę opisem umiejętności dziewczynki na koniec tego etapu nauki. Historia ta pokazuje, że nawet późna diagnoza ma sens i może być szansą na rozpoczęcie kształcenia w szkole ogólnodostępnej na kolejnym etapie edukacji. Podsumowanie stanowi prezentacja wniosków płynących z własnego doświadczenia i lat przeżytych wraz z dziećmi z zaburzeniami w ich rzeczywistości terapeutycznej, często od momentu diagnozy do pokonywania kolejnych etapów edukacyjnych.