Proposition for the Introduction of the Concept Tele-Mathesis in Videoconferencing in Distance Education

The development of technology and the widespread application of digital tools, such as teleconference (or videoconference), has led researchers to reflect on traditional theories and models of learning concerning Distance Education, as well as the formulation of new ones. The aim of this study is to propose the introduction of the concept tele-mathesis in Distance Learning, in order to describe the learning process by videoconferencing in Distance Education, which has features of an “embodied” and “integrated” way of learning. This is a theoretical study based on Illeris’ Theory of “Integrated” Learning that has been adopted in Distance Learning, using elements of the Theory of Tele-proximity concerning learning by videoconferencing in Distance Education. According to the developed argumentation the importance of the senses, emotions and “techniques of the body” is revealed in both the educational and learning process by videoconferencing, in order to reduce the transactional distance between the teacher and the learner, as well as, to lead to a positive distance educational experience. Thus, the cognitive, emotional and social factors involved in “tele-mathesis”, turn videoconferencing into an “embodied” and “integrated” way of learning. At the same time, it is showed that the empowerment of “tele-mathesis” requires appropriate planning and specific management methods. It is therefore proposed to introduce the term tele-mathesis in Distance Education so as to fully attribute this specific learning process of Distance Education.

Περίληψη

Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η ευρεία εφαρμογή ψηφιακών εργαλείων, όπως η τηλεδιάσκεψη, οδήγησε τους ερευνητές στον αναστοχασμό παραδοσιακών θεωριών και μοντέλων μάθησης που αφορούν την εξΑΕ, αλλά και στη διατύπωση νέων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η πρόταση για την εισαγωγή της έννοιας τηλε-μάθηση στην εξΑΕ, προκειμένου να προσδιοριστεί η μαθησιακή διαδικασία μέσω τηλεδιάσκεψης που διαθέτει χαρακτηριστικά «ενσώματης» και «ολοκληρωμένης» μάθησης. Πρόκειται για μία θεωρητική εργασία στην οποία γίνεται αναγωγή της Θεωρίας της «Ολοκληρωμένης» Μάθησης του Illeris στην εξΑΕ χρησιμοποιώντας στοιχεία της Θεωρίας της Τηλε-εγγύτητας που αφορά τη μάθηση μέσω τηλεδιάσκεψης στην εξΑΕ. Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται, αναδεικνύεται η σημαντικότητα των αισθήσεων, των συναισθημάτων αλλά και των «τεχνικών του σώματος», τόσο στην εκπαιδευτική όσο και στη μαθησιακή διαδικασία με τηλεδιάσκεψη, προκειμένου να μειωθεί η διαδραστική απόσταση διδάσκοντα και διδασκόμενου, αλλά και να προκύψει μια θετική εξΑΕ εμπειρία. Οι γνωστικοί, συναισθηματικοί και κοινωνικοί παράγοντες που περιλαμβάνονται στην τηλε-μάθηση, καθιστούν την τηλεδιάσκεψη «ενσώματη» και «ολοκληρωμένη» μάθηση. Παράλληλα, διαπιστώνεται πως η ενδυνάμωση της τηλε-μάθησης απαιτεί κατάλληλο σχεδιασμό και συγκεκριμένους τρόπους διαχείρισης. Ως εκ τούτου προτείνεται η εισαγωγή της έννοιας τηλε-μάθηση στην εξΑΕ προκειμένου να αποδοθεί πληρέστερα η μαθησιακή αυτή διαδικασία της εξΑΕ.