Skip to main content
Have a personal or library account? Click to login
Étincelles ou les aphorismes français de Mary Karadja Cover
Open Access
|Oct 2022

References

  1. Barthes, R. (1972). Le Degré zéro de l’écriture. Paris : Seuil.
  2. Benedictsson, V. (1982). Stora Boken II. Dagbok 1884–1886. Utgiven och kommenterad av Christina Sjöblad. Lund : Liber Förlag.
  3. Berglund, P. (2008). Kung Brännvin : den sanna berättelsen om LO Smith : mannen bakom Absolut rent brännvin. Stockholm : Prisma.
  4. Bertrand, S. (2016). L’aphorisme romanesque et la poétique du fragment (1890–1930). In : Fragments : Entre brisure et création. Angers : Presses universitaires de Rennes, pp. 179188. DOI: 10.4000/books.pur.46105
  5. Blanchot, M. (2008). Écrits politiques. 1953–1993. Textes choisis, établis et annotés par Éric Hoppenot. Paris : Gallimard.
  6. Bodin, H. (2018). Konstantinopel i berättelser av Elsa Lindberg-Dovlette. Tijdschrift voor Skandinavistie, 36(2), 108116.
  7. Branting, A. (1945). Min långa resa. Boken om Hjalmar och mig. Stockholm : Medéns förlags aktiebolag.
  8. Casanova, P. (1997). Nouvelles considérations sur les littératures mineures. Littératures classiques, 31, 233247. DOI: 10.3406/licla.1997.2648
  9. Cruppi, L. (1912). Femmes Écrivains d’aujourd’hui. Paris : Fayard.
  10. De La Bruyère, J. (2015) [1688]. Les Caractères. Cork : Primento Digital Publishing.
  11. De La Rochefoucauld, F. (1799) [1665]. Maximes et réflexions morales du duc de la Rochefoucauld. Londres : chez A. Dulau.
  12. De La Rochefoucauld, F., & Pauly, A. (1883). Maximes de La Rochefoucauld. Paris : D. Morgand.
  13. Deleuze, G., & Guattari, F. (1972). L’Anti-Œdipe. Capitalisme et schizophrénie. Paris : Minuit.
  14. Deleuze, G., & Guattari, F. (1975). Kafka, Pour une littérature mineure. Paris : Minuit.
  15. Derrida, J. (2004) [1974]. Glas. Paris : Galilée.
  16. Derrida, J. (1980). La carte postale de Socrate à Freud et au-delà. Paris : Flammarion.
  17. Dictionnaire de l’Académie Française (2019). 9e édition. https://www.academie-francaise.fr
  18. Doumergue, C. (2017). Au cœur des théories du complot. Paris : L’Opportun.
  19. Ferraro, A. (2016). ’Traduit par l’auteur’. Sur le pacte autotraductif. In : Ferraro, A., Grutman, R. (éd.). L’Autotraduction littéraire. Perspectives théoriques. Paris : Classiques Garnier, pp. 121140.
  20. Hagemeister, M. (2015). K: Karadja, Fürstin Mary (-Louise) – Kunschak, Leopold. Band 8 Nachträge und Register, Berlin, München, Boston : De Gruyter Oldenbourg, pp. 7677. DOI: 10.1515/9783110379457-009
  21. Hagström, T., & Svenska Litteratursällskapet. (1964–1989). Svensk litteraturhistorisk bibliografi intill år 1900. Svenska Litteratursällskapet. https://shorturl.at/lxL79
  22. Idun, illustrerad tidning för kvinnan och hemmet (2 februari 1913).
  23. Joly, B. (2006). Les Affinités électives de Goethe : entre science et littérature. Methodos [En ligne], 6 | 2006, mis en ligne le 03 mai 2006, consulté le 28 septembre 2022. URL : http://journals.openedition.org/methodos/482. DOI: 10.4000/methodos.482
  24. Jourde, P. (1997). Le fantasme de l’œuvre mineure à la fin du XIXe siècle. Littératures classiques, n°31, 183202. DOI: 10.3406/licla.1997.2645
  25. Karadja, M. (1892). Étincelles. Paris : A. Lemerre.
  26. Karadja, M. (1899). Mot ljuset. Stockholm : Aktieb. Varia.
  27. Karadja, M. (1901). L’Évangile de l’espoir. Paris : Leymarie.
  28. Karadja, M. (1902). Abend-affärens dokument. Stockholm : Varia.
  29. Karadja, M. (1908). Towards the light, A Mystic Poem. New York : Dodd, Mead and Company.
  30. Karadja, M. (1909). The ancient therapeuts : a lecture delivered before the psycho-therapeutic society at the Caxton Hall on dec. 6th 1909. London : Wooderson.
  31. Kellman, S. G. (2000). The Translingual Imagination. London : University of Nebraska Press.
  32. Kellman, S. G. (2019). Literary Translingualism : What and Why? Polylinguality and Transcultural Practices, vol. 16, n°3, 337346. DOI: 10.22363/2618-897X-2019-16-3-337-346
  33. Kristeva, J. (1968). La productivité dite texte. Communications, 1968, 5983. DOI: 10.3406/comm.1968.1157
  34. Langer, J., & Berglund, P. (2009). Constantin Karadja – Bara ett liv till. Tyresö : Sivart förlag.
  35. Lavernhe-Grosset, A. (2010). « Cela vaudra-t-il la peine d’être lu ? Cela sera-t-il lu ? ». In : Farasse, G. (éd.). Envois & Dédicaces. Villeneuve d’Ascq : Presses universitaires du Septentrion, pp. 93106. DOI: 10.4000/books.septentrion.80146
  36. Maingueneau, D. (1993). Le contexte de l’œuvre littéraire. Énonciation, écrivain, société. Paris : Dunod.
  37. Maingueneau, D. (2004). Hyperénonciateur et « particitation ». Langages, 38e année, n°156, 111126. DOI: 10.3406/lgge.2004.967
  38. Maingueneau, D. (2009). Un mode de gestion de l’aphorisation. Ci-Dit, Communications du IVe Ci-dit Colloque international, Nice, 11–13 juin. http://revel.unice.fr/symposia/cidit/index.html?id=539
  39. Maury, L. (1940). Panorama de la littérature suédoise contemporaine. Paris : Sagittaire.
  40. Meizoz, J. (2002). Recherches sur la posture : Rousseau. Littérature, vol. 126, n° 2, 317. DOI: 10.3406/litt.2002.1753
  41. Meizoz, J. (2003). Ethos, champ et facture des œuvres : recherches sur la « posture ». Pratiques : linguistique, littérature, didactique, n°117–118, 241250. DOI: 10.3406/prati.2003.2006
  42. Messadié, G. (1997). Histoire générale de Dieu. Paris : Laffont.
  43. Milon, A. (2014). « Le fragment ou la strangulation de l’écriture ». In : Maurice Blanchot, entre roman et récit. Nanterre : Presses universitaires de Paris Nanterre, pp. 275288. DOI: 10.4000/books.pupo.3170
  44. Mollier, J.-Y. (Avril 2006). Les femmes auteurs et leurs éditeurs au XIXe siècle : un long combat pour la reconnaissance de leurs droits d’écrivains. Revue Historique, t. 308, fasc. 2 (638), 313333. DOI: 10.3917/rhis.062.0313
  45. Moret, P. (1997). Tradition et modernité de l’aphorisme. Cioran, Reverdy, Scutenaire, Jourdan, Chazal. Genève : Droz.
  46. Moret, P. (2018). Le bouquin des aphorismes. Paris : Laffont.
  47. Nilsson, U. (2021). Marie Louise (Mary) Karadja, Svenskt kvinnobiografiskt lexikon, consulté le 28 septembre 2022. https://skbl.se/sv/artikel/MaryKaradja.
  48. Olsson, B., & Algulin, I. (ed.) (1994). Litteraturens historia i Sverige. Stockholm : Norstedts.
  49. Östman, M. (2012). Glanures. Stockholm : Acta Universitatis Stockholmiensis.
  50. Parente-Capková, V., & Lappalainen, P. (2017). Transnational Reception : Nordic Women Writers in Fin de Siècle Finland. NORA – Nordic Journal of Feminist and Gender Research, 25(4), 263278. DOI: 10.1080/08038740.2017.1365767
  51. Paul, J. (2007). Jung-Stilling et la théosophie. Études Germaniques, 246, 469472. DOI: 10.3917/eger.246.0469
  52. Premat, C. (2022). Les aphorismes en français dans Étincelles de Mary Karadja. Stockholm University. Conference contribution. DOI: 10.17045/sthlmuni.21210356.v1
  53. Queneau, R. (1892). Exercices de style. Paris : Folio.
  54. Revue des études psychiques, mai 1902, V, 2e série, 2e année, 129160
  55. Silvester, R. (2004). Aphorismes et leurs potentiels dans Le Dit de Tianyi de François Cheng. Dalhousie French Studies, 66, 101108.
  56. Söderberg, H. (1921). Vers och varia. Stockholm : Albert Bonniers förlag.
  57. Stenström, T. (1993). Les relations culturelles franco-suédoises. In : Battail, J. F., Battail, M. (dir.). Une Amitié Millénaire – Les relations entre la France et la Suède à travers les âges. Paris : Beauchesne, pp. 293329.
  58. Stolpe, S. (1959). Från stoicism till mystik. Stockholm : Bonniers förlag.
  59. Strindberg, A. (2012). Samlade Verk 59 :1. Nationalupplaga. Stockholm : Norstedts.
  60. Strindberg, A., Strindbergssällskapet & Björn Meidal (red.). (1993). August Strindbergs brev. 18. Maj 1909-maj 1910. Utgivna av Björn Meidal. Stockholm : Albert Bonniers förlag.
  61. Stubb, E. (2020). Norden, Orienten och Kontinenten i Elsa Lindberg-Dovlettes författarskap. Historiska Och Litteraturhistoriska Studier, 95, 297322. DOI: 10.30667/hls.87438
  62. Tjernheld, A. (2006). Svenskt Biografiskt lexikon, Band 32, consulté le 28 septembre 2022. https://sok.riksarkivet.se/sbl/Presentation.aspx?id=6071
  63. Van Gennep, A. (1924). Le Symbolisme ritualiste de l’Apocalypse. Revue de l’histoire des religions, 89, 163182.
  64. Viktorovitch, C. (2021). Le pouvoir rhétorique. Apprendre à convaincre et à décrypter les discours. La parole est une arme ! Paris : Seuil.
  65. Von Dardel, F. (1920). Dagbokanteckningar. Stockholm : P. A. Norstedt & söners förlag.
  66. Wingard, K. (1982). Le dix-neuvième siècle suédois : courants littéraires et traditions de recherche. Romantisme, 37, 101116. DOI: 10.3406/roman.1982.4558
  67. Zetterström, H. (1912). Konfektmakare Hansens isskåp och andra historier. Stockholm : Albert Bonnier.
DOI: https://doi.org/10.16993/rnef.69 | Journal eISSN: 2003-0401
Language: English
Page range: 91 - 108
Submitted on: Feb 16, 2022
Accepted on: Oct 6, 2022
Published on: Oct 18, 2022
Published by: Stockholm University Press
In partnership with: Paradigm Publishing Services

© 2022 Christophe Premat, published by Stockholm University Press
This work is licensed under the Creative Commons Attribution 4.0 License.