EEN TRANSITIEPROGRAMMA VOOR SLACHTOFFERS VAN MENSENHANDEL IN ANTWERPEN: DE WERKZAME MECHANISMEN

Diensten die opvang en bescherming bieden aan slachtoffers van mensenhandel hebben als ultieme doelstelling vaak een duurzame integratie van slachtoffers in de gastsamenleving voor ogen. Gelet op de complexe en uitgebreide noden van deze doelgroep is deze opdracht echter niet evident. Het vraagt een intensief en langdurig engagement van deze organisaties, die hiervoor niet steeds de middelen hebben. Dit artikel evalueert op verzoek van vereniging zonder winstoogmerk (vwz) Payoke1 een Europees gefinancierd pilootproject voor slachtoffers van mensenhandel in Antwerpen. Dit transitieprogramma is erop gericht om met ondersteunende maatregelen de overgang van opvanghuis naar zelfstandig wonen te vergemakkelijken.

Op basis van de CAIMeR theorie van Blom & Morén (2009) werd een programmatheorie
ontwikkeld over dit transitieprogramma. De CAIMeR theorie beoogt te verklaren waarom en hoe sociaal werk werkt. Het biedt zowel inzicht in de context, actoren, interventies en voorlopige resultaten van een programma, als in de onderliggende werkzame mechanismen. In dit onderzoek leggen de resultaten bloot welke randvoorwaarden en mechanismen in het pilootproject kansrijk zijn om bij te dragen aan een duurzame integratie.