References
- Fayol., H. (1917). Administration industrielle et générale. H.DUNOD ET E.PİNAT Editeurs.
- Fayol., H. (2003). Administration industrielle et générale 3e partie: Onservations et expériences personelles. In J. L. Peaucelle (Ed.), Henri Fayol, İnventeur des Outils de Gestion içinde (pp. 89–149). Economica.
- Goolsbee, A. (2018). Public policy in an AI economy (No. w24653). National Bureau of Economic Research.
https://www.nber.org/system/files/working_papers/w24653/w24653.pdf - Gulledge, T. R., & Sommer, R. A. (2002). Business process management: Public sector implications. Business Process Management Journal, 8, 4.
- Hague, R., Harrop, M., & Breslin, S. (1998). Comparative government and politics: An Introduction (wyd. 4). Macmillan.
- Hood, C. (1991). A public management for all seasons. Public Administration, 69(1).
- Hutton, G. (1996). Business process re-engineering: A public sector view. In C. Armistead, & P. Rowland (Eds.), Managing business processes. BPR and beyond. John Wiley and Sons.
- Izdebski, H. (2007). Od administracji publicznej do public governance. Zarządzanie Publiczne/Public Governance, 1(1), 7–20.
- Jansen-Vullers, M. H., & Netjes, M. (2006). Business process simulation – A tool survey. Department of Technology Management, Eindhoven University of Technology,
- Kaczmarski, M. (2020). Robotic process automation, czyli automatyzacja modeli decyzyjnych z wykorzystaniem botów. Perspektywy i obawy na przykładzie zastosowań w branży farmaceutycznej. Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów, (179), 43–56.
- Keohane, N., & Nye, J. (2000). Governance in a globalization world. Brookings Institution.
- Kolek, A. (2019). Sieć 5G–dotychczasowe zastosowania i nowe możliwości wykorzystania w społeczeństwie informacyjnym. Przedsiębiorczość i Zarządzanie, 20(12.1), 291–301.
- Kostera, M. (2011). Organizacje w praktyce. Studia przypadku dla studentów zarządzania.
- Kożuch, B. (2004). Zarządzanie publiczne. W teorii i praktyce polskich organizacji. Agencja Wydawnicza Placet.
- Kreft, J. (2018). Władza algorytmów mediów–między reifikacją a rynkiem. Zarządzanie w kulturze, 19(1), 11–28.
- Maruti Techlabs. (2018). How to make an intelligent chatbot. Retrieved from
https://www.marutitech.com/make-intelligent-chatbot/ - Ministerstwo Cyfryzacji. (2019). Polityka rozwoju sztucznej inteligencji w Polsce na lata 2019–2027. Retrieved from
https://www.gov.pl/attachment/0aa51cd5-b934-4bcb-8660-bfecb20ea2a9 - Ministerstwo Finansów. (2023). Wirtualni asystenci MF_PRO administracja przyszłości. Retrieved from
https://fzp.ksap.gov.pl/wp-content/uploads/2023/12/MF_WIRTUALNI_ASYSTENCI.pdf - Ministerstwo Finansów. (2023). Opis praktyki roboty programowe - wirtualni asystenci Ministerstwa Finansów. Retrieved from
https://fzp.ksap.gov.pl/wp-content/uploads/2023/11/FZP_2023_MF_Roboty_programowe.pdf - Osborne, M., & Gaebler, T. (1993). Rządzić inaczej. Media Rodzina of Poznan.
- Sullivan, L., Kelly, L., & Olson, D. (1999). Defense enterprise planning and management. In D. J., Elzinga (Eds.), Business process engineering: Advancing the state of art. Kluwer Academic.
- Szarfenberg, R. (2007). Mapa pojęciowa polityki społecznej. Retrieved from
http://rszarf.ips.uw.edu.pl/tps/dzienne/zaoczne02_w2.pdf - Wójcik, P. (2013). Znaczenie studium przypadku jako metody badawczej w naukach o za rządzaniu, E-mentor, nr 1(48)/2013. Retrieved from
www.e-mentor.edu.pl/artykul/index/numer/48/id/983 - Zalewski, A. (2005). Nowe zarządzanie publiczne w polskim samorządzie terytorialnym. Oficyna Wydawnicza SGH.
- Zawicki, M. (2011). Nowe zarządzanie publiczne. PWE.
- ZUS. (2012). Wirtualny asystent. Nowy Portal Informacyjny.