BOEKBESPREKING DE ONGEKENDE MOGELIJKHEID VAN HET ALLEDAAGSE

Als docent van een HBO sociaal werk beoordeel ik veel eindstukken van studenten die van hun opdrachtgever de vraag kregen te onderzoeken hoe zij de sociale participatie van ouderen, jongeren, laaggeletterden, migranten of mensen met een beperking konden bewerkstelligen. Die opdrachtgevers willen meer of juist minder klanten uit die doelgroepen. Ik ben altijd verbolgen dat de studenten de formulering van hun opdrachtgever klakkeloos overnemen, niet kritisch durven tegen te werpen dat deze doelgroepen al lang sociaal participeren, dat er niet gesproken kan worden van non-participatie, alsof deze groepen niet bij de samenleving horen. Vroeger zou men zeggen dat huisvrouwen niet meetellen, omdat ze geen betaald werk hebben. Terwijl het zorgen voor het huishouden en moederen al een duidelijke bijdrage aan de amenleving
impliceert. Daarom ben ik blij met de diepgaande studie van Michael Kolen die ‘bewijst’ en in kaart brengt hoe LVB-jongeren ondersteund kunnen worden in het in beheer nemen van hun rol in het samenleven, hoe zij in de alledaagse omgang met elkaar en hun zorgverleners naar vermogen zelfredzaam kunnen zijn.