Abstract
De dans van de taal in het sociaal werk Taal is een erg belangrijke kwestie in elke wetenschap. Het maakt de transfer en de circulatie van kennis mogelijk, wat noodzakelijk is voor een permanente evolutie en groei van een professie. In het sociaal werk lijkt taal te vaak gereduceerd tot de directe interactie tussen een sociaal werker en een cliënt. Maar dit is slechts het halve verhaal. Dit artikel argumenteert waarom taal meer wetenschappelijke aandacht verdient, vooral in het verbindende domein tussen praktijkreflectie en theorie in het sociaal werk. Meer dan honderd jaar na de publicatie van Mary Richmonds boek Friendly visiting among the poor (in 1899!) is de vraag vooral of en in welk opzicht taal wijzigde. Werden er slechts enkel nieuwe woorden ingevoerd of wijzigde ook de inhoud en de onderliggende visie? Tegenwoordig beschikken sociaal werkers over meerdere taalkanalen: de gesproken taal, de geschreven taal, de telefoontaal, de virtuele taal. Vooral die laatste ontwikkeling opent taalkundig nieuwe registers. Dit artikel gaat na waarom sociaal werkers en onderzoekers linguïstische veranderingen moeten bestuderen en meer zorg dragen voor hun linguïstisch kapitaal. Taal danst doorheen de geschiedenis van het vak in meerdere opzichten. Maar sociaal werkers benutten de hele dansvloer nog niet.
© 2010 Hilde Vlaeminck, published by Hanze University of Applied Sciences / NHL Stenden University of Applied Sciences
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 3.0 License.
